Habtamu de hoop; van vondeling tot kamerlid
Een jongen die, geboren is in Ethiopië, te vondeling werd gelegd, geadopteerd werd, bijna bleef zitten op zijn zestiende, het klokhuis ging presenteren, en die vervolgens op 22 jarige leeftijd het jongste kamerlid ooit werd, het klinkt haast onmogelijk. Toch hadden wij het genoegen om deze wonderbaarlijke man, Habtamu de Hoop, te gast te mogen hebben.
Habtamu heeft zelf ook meegedaan als tiener in 2015 aan MEP. Hij debatteerde een beetje op school, maar verdiepte zich er nooit in. Uiteindelijk, toen hij in vier havo bijna niet overging, omdat hij onvoldoende stond voor maatschappijleer(ironisch, sinds hij nu kamerlid is), vertelde zijn docent hem dat als hij aan het debatteam meedeed, hij hem een voldoende zou geven. “En daar begon het allemaal een beetje”.
Op jonge leeftijd was Habtamu nooit echt geïnteresseerd in de politiek, wel kwam er iets in hem op toen hij in groep acht zat en toen Obama president werd. Hij vond het toen ontzettend cool dat een zwarte man de machtigste man op aarde kon worden. Het was een verandering van de andere succesvolle getinte mensen die hij zag in de media, die eerder sporters waren. Maar, Habtamu zijn vlam voor de politiek werd echt aangestoken door de vluchtelingencrisis in syrië “dat was het moment waarop ik mij realiseerde hoeveel Europa kon betekenen”
Op 9 april 2024, deed Johan Derksen de beroemde en afschuwelijke uitspraak "Hij is toch geen Fries, kom op zeg. ik ben toch ook geen Surinamer?” Habtamu kreeg hierdoor de vraag: "Hoe ga je om met kritiek op u persoonlijk, buiten de politiek?” Hij deelde dat hij het helemaal accepteert als mensen zijn politieke ideeën of meningen bekritiseren, maar persoonlijke kritiek vervelend vind. “Ik vind dat je nooit commentaar moet leveren op wie iemand is, niet over hun afkomst, hoe ze eruitzien, of op wie ze verliefd zijn, toch gebeurt het vaak, en ook bij mij." "Maar Johan Derksen zijn commentaar vond ik eigenlijk zo belachelijk dat ik het gelijk kon weglachen.”
Hij kreeg later de vraag "Wat is jouw visie voor Nederland?" Hij vertelde dat hij persoonlijk ontzettend veel geluk heeft gehad in het leven. Hij is nadat hij was gevonden bij een café met vier weken oud, geadopteerd door een hele lieve familie, hij weet dus “Hoe het kwartje net goed kan vallen, of net niet”. Bij hem is dat goed gegaan. Hij heeft het privilege dat hij in een goed gezin is beland en goed onderwijs heeft kunnen krijgen waardoor hij kamerlid kan zijn. Maar heel veel in het leven valt samen met geluk. En hij vindt dat de politiek er alles aan moet doen om gelijke kansen te creëren zodat iedereen het beste uit zichzelf kan halen. Maar als dat niet lukt, moet er ook zeker een vangnet zijn, en hij vindt dat heel belangrijk. Dat als je in slechte omstandigheden leeft, of het allemaal even fout gaat, de overheid nog steeds voor je zorgt.
Hij vertelde ook over zijn ervaring in de politiek als jong persoon. "Mensen vinden het leuk dat je jong bent, totdat je een andere mening hebt." Je moet juist daarom sterk in je schoenen staan en weten dat jij evenveel waard bent als iedereen daar, laat je niet aan de kant zetten”
geschreven door: Chloe Ioannou Puy
